Gmach Główny

Budynek przy ul. Słowackiego 1a został wzniesiony w latach 1925-1930 z przeznaczeniem na pomieszczenie Muzeum Kujawskiego. Autorem projektu był ówczesny architekt miejski Stefan Narębski. Budowa w znacznej mierze była finansowana ze składek społecznych. Do 1972 r. gmach ten był jedyną siedzibą Muzeum Kujawskiego. Obecnie mieszczą się w nim oprócz gabinetu Dyrekcji i administracji muzeum: Dział Fajansu, ekspozycje stałe – „Fajans włocławski” oraz „Galeria portretu polskiego”.

FAJANS WŁOCŁAWSKI

Wystawa mieści się w trzech salach i korytarzu wewnętrznym, na I piętrze gmachu głównego muzeum przy ul. Słowackiego 1a. Została ona zorganizowana w 1984 r. Na wystawie zaprezentowanych jest 525 zabytków obrazujących historię zdobnictwa fajansu w latach 1873-1991. Na różnorodnych pod względem formy i funkcji wyrobach pokazano wszystkie techniki zdobnictwa, z których po 1945 r. reaktywowano tylko ręczne malowanie.

 

GALERIA PORTRETU POLSKIEGO

Ekspozycja stała „Galeria portretu polskiego” otwarta w 2009 r. prezentuje wybrane dzieła autorstwa wybitnych malarzy polskich. Znajdują się na niej obrazy od początku XIX w. do poł. XX w. Pokazane w układzie chronologicznym, dają widzowi możliwość poznania przemian stylistycznych, jakim ulegało malarstwo portretowe, najogólniej rzecz ujmując, od klasycyzmu do koloryzmu.

 

Na wystawie znalazły się portrety różnorodne pod względem typologicznym – we wnętrzu, na tle pejzażu, w całej postaci (en pied), grupowe, pendant portretowe czy portrety symboliczne. Poza odmiennością stylistyczną i typologiczną każdy z portretów jest utrwalonym wizerunkiem konkretnego człowieka – jego wyglądu, charakteru czy nastroju. Wystawę otwierają obrazy z 1. poł. XIX w. – portrety należące do późnego klasycyzmu i empire’u oraz epoki romantyzmu, w którym dominowały przejawy stylu mieszczańskiego (biedermeier). Ich twórcami są m.in. Józef Peszka, Franciszek Ksawery Lampi, Aleksander Molinari i Franciszek Pfanhauser. Na szczególne wyróżnienie zasługują obrazy artysty związanego z Włocławkiem – Feliksa Pęczarskiego, głuchoniemego, wybitnego malarza naturalistycznych scen rodzajowych, który spędził tu ostatnie lata życia. Z historią miasta związany jest też portret Wiktora Słupskiego – od 1832 r. kancelisty Urzędu Miejskiego we Włocławku.

 

Wśród obrazów z 2. poł. XIX w. znalazły się przede wszystkim płótna artystów należących do grona „polskich monachijczyków” m.in. Kazimierza Alchimowicza, Józefa Simmlera, Witolda Pruszkowskiego, Władysława Czachórskiego, Teodora Axentowicza. W gronie malarzy realistów, naśladujących naturę z dokładnością niemal fotograficzną, znalazł się Andrzej Grabowski i Anna Bilińska-Bohdanowicz – uczennica Gersona, absolwentka Akademie Julian w Paryżu.

 

Grupa dzieł młodopolskich jest różnorodna i reprezentatywna dla wielu kierunków występujących w sztuce polskiej lat 1890-1914. Impresjonizm reprezentuje Leon Wyczółkowski, symbolizm – Jacek Malczewski i Vlastimil Hofman, secesję Józef Mehoffer. Wojciech Weiss w Portrecie Jentysównej czerpał zarówno z impresjonizmu, jak i z secesji. Z 1909 r. pochodzi obraz Haftująca kobieta Dawida Haltrtechta – włocławskiego malarza pochodzenia żydowskiego, hołdującego symbolizmowi i postimpresjonizmowi – zakupiony do zbiorów w 2013 r., w ramach programu MKiDN „Kolekcje” – priorytet „Kolekcje muzealne”.

 

Prezentowany na wystawie zbiór obrazów z okresu międzywojennego jest najbardziej różnorodny pod względem stylistycznym. Tu znajduje się portret Stanisława Ignacego Witkiewicza malowany z dozą ekspresjonizmu i wyrazisty wizerunek Józefa Świrysza-Ryszkiewicza w stylu art déco, okazałe portrety Alfonsa Karpińskiego, Wojciecha Kossaka, Bolesława Barbackiego – przykłady malarstwa salonowego i realistycznego. Szkicowe, ekspresyjne Wizerunki Olgi Boznańskiej czy Zbigniewa Pronaszki nie są typowe w ich dorobku – odbiegają od kierunków, z którymi byli związani – impresjonizmu czy kubizmu. Na szczególną uwagę zasługuje Portret wachmistrza namalowany w 1920 r. przez Konrada Krzyżanowskiego.

 

Przedstawia Leona Lissowskiego – patriotę, żołnierza, społecznika związanego z ziemią lipnowską i Włocławkiem. Został zakupiony w 2015 r., dzięki wsparciu MKiDN (w ramach programu „Kolekcje”, priorytet „Kolekcje muzealne”) i dotacji Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

Uzupełnieniem „Galerii portretu polskiego” jest ekspozycja wizerunków postaci historycznych. Znalazły się na niej portrety królów, bohaterów narodowych, powstałe od XVII w. po 2. poł. XX w. – zarówno dzieła artystów anonimowych, jak i warsztatów wybitnych twórców – m.in. Antona van Dycka czy Marcello Bacciarellego.

Szczególnie polecamy:

  • Automatyczne przewijanie:


Aktualności:

KALENDARIUM WYSTAW I IMPREZ W 2017 R.

Wystawy czasowe: „Andrzej Wróblewski. Inteligentne akty” – wystawa malarstwa i rysunku, 6.01.– 12.03. (Muzeum w Nieszawie) „ Polska ceramika użytkowa […]

EDUKACJA W GMACHU GŁÓWNYM

Warsztaty dla grup przedszkolnych oraz uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i średnich: 1. Ręcznie malowany fajans – zdobimy talerze kwiecistymi wzorami Dzieci […]

Wystawy:

FAJANS WŁOCŁAWSKI

Wystawa mieści się w trzech salach i korytarzu wewnętrznym, na I piętrze gmachu głównego muzeum przy ul. Słowackiego 1a. Została […]

GALERIA PORTRETU POLSKIEGO

Ekspozycja stała „Galeria portretu polskiego” otwarta w 2009 r. prezentuje wybrane dzieła autorstwa wybitnych malarzy polskich. Znajdują się na niej […]