Mak

Dla małych i dużych – BIBUŁKOWE KWIATY


gdzie: Muzeum Etnograficzne, kiedy:

Szczególnie piękną gałęzią sztuki ludowej jest zdobnictwo bibułkowe. Ta gałąź twórczości była na wsi podstawową formą zdobienia wnętrz mieszkalnych. Bibułkowe kwiaty ubarwiały i rozweselały słabo oświetlone, niewielkie izby. Początkowo bukiety kwiatowe ustawiano powszechnie w ołtarzach domowych sytuowanych na stołach, komodach i wykonywano głównie z kolorowej bibuły lub papieru. Bukiety posiadały dwie podstawowe formy: okrągłą, przypominającą stożek lub płaską, przyścienną, zwaną „rózgą” do ustawienia z dwóch stron „świętego kąta”. Postawą konstrukcji bukietów był drewniany kijek, od którego na cienkich drutach odchodziły gałązki kwietne. Bukiety osadzano w podstawach z buteleczek, słoiczków wypełnionych piaskiem, brukwi, gliny, które owijano kolorową bibułą. Główną inspirację do tworzenia tych kompozycji stanowiła przyroda, czyli kwiaty takie jak róże, astry, maki, chabry, chryzantemy, żonkile, lilie. Kolory zestawiano odważnie, niekiedy kontrastowo, łączono ze sobą czerwień, biel, róż i barwę niebieską, zawsze w połączeniu z zielenią łodyg i liści. Z kwiatów robiono też powszechnie korony i girlandy na ramy świętych obrazów, później także na lustra. W dzisiejszych czasach sztuka bibułkarstwa zachowała się dzięki artystkom ludowym, które chętnie dzielą się swoją wiedzą i umiejętnościami.

A teraz czas na naukę jednego z popularnych kwiatów bibułkowych – będzie to mak charakterystyczny dla letnich, kujawskich łąk.

MAK PREZENTACJA